Japanse tuin

Hallo,

Voor de familie-wandel-zoektocht in Hasselt zullen we ons moeten beperken tot de binnenstad.
Maar er is natuurlijk meer! Zo is er de unieke Japanse tuin, die gelegen is tussen de kleine en de grote ring rond Hasselt. Een wandeling in deze tuin is een adembenemende belevenis en dus een aanrader voor wie de stad verder en diepgaander wil verkennen.
Een beetje extra informatie...

Japanse tuin

De Japanse tuin van Hasselt is met zijn 2,5 ha de grootste authentieke Japanse tuin van Europa. Hij werd in 1992 aangelegd in samenwerking met Itami, de Japanse zusterstad van Hasselt, volgens de strikte Japanse regels van landschapsvormgeving (volgens de principes van de 17de-eeuwse theetuinen). Het is een wandeltuin die een afspiegeling van het Japanse landschap vormt. Een wandeling hier is een aaneenschakeling van verfijnde beelden: rotspartijen, kronkelige paadjes, vijvertjes met waterval, bruggetjes en beplanting, … vormen voortdurend nieuwe composities in het landschap. Centraal in de tuin staat het ceremoniehuis, aan de grote vijver. Dit gebouw in de stijl van een 17de-eeuws gasthuis steekt gedeeltelijk in het water. De hoge bomen weerspiegelen zich in het water en de strakke eenvoud van de Japanse architectuur komt hier heel mooi tot zijn recht. In dit huis wordt elke maand een theeceremonie georganiseerd. Op het keienstrand kun je de vissen voeren. De tamme koi karpers kennen het ritueel intussen al goed. Het kleurenpalet in de tuin is het hele jaar door onuitputtelijk: de bloesems in het voorjaar, de magnolia's, azalea's en rododendrons in de vroege zomer, de gouden kleuren in de herfst.

En tenslotte nog dit: de tuin is volgens de traditie gericht op het Oosten, de kant waar de zon opkomt.

Groetjes en veel kijkgenot.

LeoPol

Hasselt: speciaalzaken

In aansluiting op vorig blogje (Hasseltse specialiteiten) enkele gerenommeerde zaken die bij een bezoek aan Hasselt aan te bevelen zijn.

Voor een huwelijk tussen jenever en speculaas moet je toch eens even binnenwandelen in slagerij Brepoels (Zuivelmarkt 15). Slager Frans Brepoels is voor zijn Hasseltse paté alleen al meer dan een ommetje waard: dit is dé specialiteit van het huis! Naast jenever en speculaas is er ook nog wat hazelnoot in verwerkt. Daarnaast is het ook een prima adres voor americain en huisbereide charcuterie. En er is nog veel meer, maar dan kan je beter zelf gaan ontdekken.

Ook Fijnbakker Cools (een huis van vertrouwen in de Kapelstraat 27, dat al meer dan 150 jaar bestaat en daarmee een van de oudste handelszaken van Hasselt en omgeving is) is overbekend. Lekker gebak is hier de huisspecialiteit. Meer dan 50 verschillende soorten taartjes worden regelmatig aan de seizoenen aangepast. Ook voor een verfijnde (!) keuze aan broden kan je hier terecht. Geen gewone broden, maar net dat ietsje meer (ligt het aan de betere ingrediënten?). En in een degustatiezaal kan je ook al het lekkers uit de toonbank met een kopje koffie nuttigen.

't Vitamientje (Havermarkt 17-19) staat voor een vlekkeloze kwaliteit voor wie houdt van 'verse' groenten en fruit. Een zeer ruim aanbod van seizoensgroenten in alle mogelijke soorten en variëteiten. Boven de zaak bevindt zich een hypermoderne keuken waar alles (pasta, slaatjes,sausjes, koude en warme gerechten, soep, wokgroenten, …) wordt bereid. Wie hier zijn gading niet vindt, is veroordeeld tot zijn eigen tuintje!

Iedereen kent in Leuven de kaasspecialist Elsen. Ook Hasselt heeft zijn kaasspeciaalzaak: Domus Casei (Maastrichterstraat 96). Christophe Decoster is opgegroeid in de Turnhoutse kaaswinkel van zijn ouders, Dat hij voor de stiel van kaasboer koos, is dus niet verwonderlijk. Hiervoor startte hij enkele jaren geleden een gespecialiseerde kaaswinkel (met vooral focus op kazen) in Hasselt. Resultaat: een uitgebreid gamma gekende, maar ook minder bekende kazen. Om de twee weken rijdt hij naar de vroegmarkt in Rungis, waar hij kazen uit de hele wereld inkoopt. Daarnaast worden groothandelaars kriskras door Europa aangeboord. Ook een klein assortiment zware bieren, wat wijn en brood vullen de kaasvreugde aan.

Tot slot vinden we ook het beste van Italië in Hasselt: La Gastronomia (Minderbroedersstraat 41). Voor het allerbeste uit de Italiaanse keuken moet je hier zijn: seizoensgebonden, vers, origineel, Wel enkel om mee te nemen! Ook grappas, Italiaanse wijnen, olijfolie, balsamico, koekjes, confituur, … zelfs Italiaanse keramiek en vazen ontbreken hier niet. Ideaal voor speurneuzen!

Geniet ervan!

LeoPol

Hallo,

Ook culinair heeft Hasselt heel wat te bieden.

We pikken er twee specialiteiten uit...

Hasseltse specialiteiten

Jenever
Jenever is voor Hasselt zoveel méér dan een drankje. Het stoken ervan is een ware kunst, een traditie waar elke inwoner trots op mag zijn. Hasselt zou Hasselt niet zijn zonder z'n beroemde jenever, die door de eeuwen heen een icoon van plezier en gezelligheid geworden is.

Speculaas
Dan is er nog die andere Hasseltse specialiteit: speculaas. Het uitzicht, de smaak en de samenstelling zijn typisch aan dit bruine gebak: de speculaas moet dik, zacht en mals zijn. Deze kruidige lekkernij is het hele jaar door verkrijgbaar bij de ambachtelijke bakkers in Hasselt.

Schol en smakelijk.

LeoPol

Vervolg Hasselt

Nog een beetje geschiedenis.

Tussen de kleine nederzetting aan de Demer en de huidige hoofdplaats van Limburg liggen meer dan 800 jaar van constante groei, via een hele reeks verwoestingen met telkens weer een wederopbouw.

Na meer dan 100 jaar als deel van het graafschap Loon groeide Hasselt in de 14de eeuw uit tot het belangrijkste handelscentrum van het graafschap. De volgende eeuwen was het een komen en gaan van vijandige troepen en bezetters. Het hoogtepunt van al die verwoestingen van voorbijtrekkende legers van diverse nationaliteiten (Duitsers, Hessen, Zweden, Kroaten, Hollanders, …) vinden we in de 17de eeuw. En telkens herstelde de stad zich. Zo ook na de rampzalige komst van de Franse revolutionaire troepen in 1794. Ze heven niet alleen de kloosterorden op, maar legden aan de Hasselaars belastingen op die ze onmogelijk konden betalen. De haat en de woede – niet alleen bij de Hasselaars, maar bij gans Vlaanderen – mondde uit in de befaamde Boerenkrijg, waarbij o.m. de boeren de bezetters uit Hasselt verdreven. Datzelfde boerenleger werd later in Hasselt afgeslacht. En wie uit dat bloedbad wist te ontsnappen werd uiteindelijk in Sint-Lambrechts-Herk vermoord. Ging het over ongeveer duizend doden in Hasselt, in Vlaanderen waren er dat meer dan tienduizend! Vandaar ook de vele Boerenkrijgmonumenten in Hasselt, Bornem, Mol, Meerhout...

Het groeiend impact van Hasselt  uitte zich o.m. in de omwalling einde 13de eeuw, wat nu de ring rond Hasselt is. En vooral de lakennijverheid bracht in de 14de en 15de eeuw een grote bloei mee, met een sterke terugval in de 16de eeuw. Het duurde dan tot in de 19de eeuw voordat Hasselt opnieuw wat aan belang begon te winnen.

In 1830 werd Hasselt de voorlopige hoofdplaats van de provincie Limburg. Negen jaar later werd ze dat definitief. Maar Hasselt kwam moeilijk los uit het isolement waar ze al eeuwen in vastzat. Pas na 1850 veranderde dat, dank zij de aanleg van het Kempens kanaal, de spoorweg en enkele nieuwe wegen. Nieuwe (betere) tijden braken eindelijk aan voor Hasselt.

Historische groetjes.

LeoPol

Zoektocht 2014

Hallo sympathisanten,


Eindelijk weer wat nieuws op ons blog, na een welverdiende rust.
Voor velen onder u ligt de zoektocht in Geraardsbergen nog sluimerend in uw gedachten. Zelfs de regen kon toen het enthousiasme niet temperen. Het gezellig etentje achteraf was een gesmaakte afsluiter!

Hoewel er toen nog geen nieuw plan op tafel lag, hebben we toch maar besloten om er nog een jaartje bij te doen. Uit alle ideeën en wensen hebben we dan "Hasselt" gedistilleerd. We doen dus Limburg nogmaals alle eer aan.

Op dit blog hoop ik af en toe wat nieuws te brengen i.v.m. de volgende familie-vrienden-wandeling in het Limburgse Hasselt.

Vooreerst wat over de naamafkomst "LIMBURG":
De naam ontstond uit de woorden "klint" (linde) en "burch" (gebied). Het is dus het gebied met de lindebomen.



Het boek "VLAANDEREN (Peter Cuypers) – uitgeverij Lannoo" leverde de volgende wijsheden op.

De huidige provincie Limburg vormde in de middeleeuwen een deel van het graafschap Loon, dat in 1366 door het prinsbisdom Luik werd ingelijfd. Onder het Franse bewind behoorde het gebied tot het departement Nedermaas, waarna het ondergebracht werd in de Nederlandse provincie Limburg. Bij de verdeling van die provincie in 1839 behielden beide delen de naam Limburg.

De economische opgang van de in oppervlakte kleinste Vlaamse provincie begon pas na de Eerste Wereldoorlog, met de winning van de Kempense Steenkolen.

Terwijl Midden-Limburg verstedelijkte, behield het zuiden grotendeels zijn agrarisch karakter.

Vlaanderen mag dan al rijk zijn aan brouwerijen, de Vlamingen hebben zich in de loop der tijden niet alleen met bier gelaafd. In Hasselt, de hoofdplaats van Limburg en stad sinds 1232, werd al in 1610 jenever gestookt. Het is nog altijd een gegeerde specialiteit.

Maar Hasselt heeft nog meer te bieden. De gotische Sint-Kwintenskathedraal op de Vismarkt bezit een fraai interieur en een rijke kerkschat, waaronder een torenmonstrans uit 1286.

De toren van de kathedraal heeft een romaanse onderbouw uit de 12de eeuw en een vroeggotisch bovendeel uit het midden van de 13de eeuw, terwijl de torenspits dateert van 1751.

De laatbarokke, vroegclassicistische Onze-Lieve-Vrouwekerk, gebouwd in 1727-238, werd in november 1944 door een vliegende bom in puin gelegd, maar enkele jaren nadien in de oorspronkelijke stijl weer opgebouwd. In de kerk bevindt zich het beeld van Onze-Lieve-Vrouw Virga Jesse (midden 14de eeuw); het miraculeuze beeld werd in 1867 gekroond. Om de zeven jaar viert Hasselt met een ommegang door de stad de Virga Jessefeesten.

Het oudste en misschien wel mooiste gebouw van Hasselt is het Refugiehuis van de abdij van Herkenrode (15452-44), waarin thans het administratief centrum gehuisvest is. Het begijnhof in zijn huidige vorm dateert van de 18de eeuw, maar reeds omstreeks het midden van de 13de eeuw werd – toen buiten de stadsmuren – een begijnhof opgericht.

Aan het feit dat het er in en rond Hasselt niet altijd zo vreedzaam aan toegegaan is, herinnert het standbeeld van de Boerenkrijg op het Leopoldplein. Het werd in 1898 opgericht, honderd jaar nadat boeren en Fransen de slag bij Hasselt uitvochten.

Tot daar deze eerste toelichting. Meer nieuws volgt later.

Groetjes van LeoPol.

REGLEMENT ZOEKTOCHT

Reglement bij de zoektocht “GERAARDSBERGEN” 14 september 2013.

Deze wandelzoektocht wil aan de hand van een beschrijvende tekst en een reeks vragen de deelnemers
nader kennis laten maken met een stukje authentiek Geraardsbergen.

In de routebeschrijving zitten geen vallen, zodat iedereen de weg van begin- tot eindpunt makkelijk
moet kunnen vinden. Bij onvoorziene wegonderbrekingen of andere omstandigheden doen we beroep
op je gezond verstand. De inrichters zijn niet verantwoordelijk voor gebeurlijke ongevallen.

Er wordt geen onderscheid gemaakt tussen hoofdletters en kleine letters: Zon = zoN = ZON.
Het lettertype is onbelangrijk: woord = woord = woord = woord.

Een tekst of woord tussen aanhalingstekens ( “ ….. ” ) in de vragen moet je kunnen lezen zoals het
tussen de aanhalingstekens staat.

Zonder aanhalingstekens moet je van het betreffende woord een afbeelding (of een deel ervan) kunnen
zien. (Een paardenkop staat dus ook voor een paard.)

Op bijna alle vragen kan je het antwoord ter plaatse aflezen of, mits wat speurwerk, afleiden.
Als een antwoord ter plaatse kan afgelezen worden, wordt deze tekst als enig correct antwoord
beschouwd (ook al is dit in tegenspraak met wat in de literatuur of op internet kan gevonden
worden!).
Waar het antwoord ter plaatse af te lezen is, vragen we wel een ‘correcte’ schrijfwijze (zoals het
ter plekke te lezen staat). Dus: thym ≠ thijm !

Jaartallen kunnen in alle vormen voorkomen: Romeinse cijfers (I, V, …), Arabische cijfers (1914…),
afgekorte vormen (14 i.p.v. 1914…), enz…

Dit jaar zijn er geen schiftingsvragen in de tekst verwerkt. Bij gelijkheid van punten zal achteraf door
de inrichter(s) een extra vraag gesteld worden…

Maar deelnemen is belangrijker dan winnen…


LeoPol

Van Krakelingen tot Tonnekensbrand

Krakelingen, Grondelingen en Tonnekensbrand.

De Oudenberg te Geraardsbergen had al in de oudheid een religieuze betekenis. Die erfenis leeft voort in het Krakelingenfeest, de laatste zondag van februari. Vanaf drie uur in de namiddag trekt een parade met zowat duizend figuranten door het stadscentrum om de turbulente geschiedenis van de stad uit te beelden. Voorspoed en rampen, alles wordt er uitgebeeld. Voor al wie het verleden van Geraardsbergen in een notendop wil leren kennen, is deze stoet een aanrader.

Het eindpunt van deze optocht is de Oudenberg. In de kapel (op het hoogste punt van Geraardsbergen) worden de “krakelingen” gezegend. Dit is een lokaal, hard gebakje, ook bekend onder de naam ‘mastel’. Deze zegening herinnert aan de heidense tijden toen de Keltische en later de Germaanse voorouders de ‘terugkeer van het licht’ vierden op de Oudenberg. (Volgens volkskundigen heette die berg in de Germaanse tijd ‘Odinberg.)

Het Krakelingenfeest hangt aaneen van heel wat tradities. Bekend (en berucht ook vanwege de kritiek van dierenrechtenorganisatie GAIA) is het drinken van een beker wijn met daarin een levend visje. Het gaat hier om een “grondeling”. De politieke prominenten die de dronk uitvoeren, beamen impliciet het oeroude heidense idee (nadien namen de christenen dat over) dat de vis het (nieuwe) leven verzinnebeeldt.

Het hoogtepunt van het feest is de “krakelingenworp”. Prominenten gooien dan handenvol krakelingen in de grijpgrage massa. En er is één gelukkige die de 'Gouden Krakeling' kan vangen. Dat geeft recht op een waardevol juweel. De kans voor de geluksvogel is zowat één op tienduizend. Die worp is een herdenking aan een belegering in de jaren 1380. Dat verhaal komt later misschien nog aan bod.

's Avonds, enkele uren na de krakelingenworp, vindt op de top van de Oudenberg nog een ritueel plaats, waarmee verre voorouders de prille lente welkom heetten:  “Tonnekensbrand”. Een met stro en hout omwikkelde paal wordt dan in brand gestoken. Met muziek en dans wordt dit tot ver in de omtrek zichtbare vuur gevierd. Daarna trekt de menigte in fakkeltocht terug naar de stad. Een feeëriek afsluiten van een dag vol geschiedenis, legendes, verhalen...

Wie viert er volgend jaar mee?

LeoPol