maandag 30 mei 2011

Afronding 'rondom Leuven'.

Tenslotte besluiten we deze "rondom-Leuven-toer" met een abdijbezoek.


Dit einde situeert zich in Vlierbeek, en wel bij de voormalige Benedictijnenabdij, gesticht ca. 1125. De oorspronkelijke houten primitieve gebouwen werden midden 12de eeuw door nieuwe vervangen. In den beginne nog afhankelijk van de abdij van Affligem, ontsloeg de paus in 1163 Vlierbeek van alle onderdanigheid tegenover deze abdij. De macht en de welstand van de abdij werd onderbroken in 1572, toen ze werd platgebrand door de troepen van de prins van Oranje (Willem de Zwijger). De wederopbouw gebeurde in twee grote bouwperioden., en startte omstreeks 1776. Maar alleen de kerk en een gedeelte van het abtskwartier werden voltooid. Want in 1796 werd de abdij door het Franse bewind opgeheven.



En nu hoog tijd om onze dorst te lessen:   http://www.rozenkrans.be/

Ter herinnering: de Rozenkrans was 'in illo tempore' het ontmoetingscafé voor de Leuvense universitaire studenten (voor wie de oude markt schuwde)... 

Schol vanwege LeoPol.

maandag 16 mei 2011

Rondom Leuven - vervolg

Een heel eind verder, rechts van de Mechelse poort en ten noorden van Leuven, bevind zich de Keizersberg. In de 13de eeuw werd hier de hertogelijke burcht opgericht. Oorspronkelijk resideerden deze hertogen in het centrum van de stad, op ’s Hertogeneiland, vlakbij de Predikherenkerk. Maar vooral om veiligheidsredenen verlieten ze het centrum van Leuven en bouwden (hogerop) een nieuwe burcht in het noorden van de stad. Onder de (autochtone) Leuvenaars is deze heuvel bekend onder de naam 'Boelenberg' of 'Borgberch'. Onder meer Karel V was hier een vaste klant. Toen Karel keizer werd, liet hij de burcht te Leuven uitbreiden en verfraaien. De humanisten van de universiteit gaven aan het kasteel (of burcht) de vleiende naam "Castrum Caesaris", het slot van de keizer. Vandaar de naam Keizersberg of Caesarsberg.


In de 18de eeuw werd de burcht afgebroken. Op deze plaats bouwden de Benedictijnen in 1890-1928 een ruime abdij in sobere neoromaanse stijl, gedeeltelijk omringd door gekanteelde muren. Ze werd opgericht als studiehuis door de monniken van de abdij van Maredsous.



De grote toegangspoort draagt het wapenschild van Keizer Karel.

Het stenen O.-L.-Vrouwbeeld (9 m hoog, en met voetstuk zelfs 15 m) valt hier zeker op.

O.-L.-Vrouw kijkt met open armen toe op het reilen en zeilen in Leuven. 







Meer info:   http://www.keizersberg.be/






Groetjes van LeoPol.

maandag 9 mei 2011

Dankbaarheid.

Beste lezers,

Af en toe wil ik ook eens een mooi gezegde, aangrijpende tekst, scherpe uitspraak aan dit blog toevoegen...


En ik start met een tekstje van van de u wel bekende LEO TOLSTOI:

"Ik heb nooit mijn lot beklaagd of gemord. Eens echter, toen ik zonder schoeisel was en geen schoenen kon kopen, begon ik te morren. Met een zwaarmoedig hart ging ik toen een moskee in Kufa binnen en ik zag daar een man die geen benen had.
Toen dankte ik God erom dat ik nog beide benen bezat en mij alleen maar schoenen ontbraken om ze te bekleden."



En ik besluit met een uitspraakje van 'August Von Kotzebue':  

"Dankbare mensen zijn als vruchtbare akkers: zij geven het ontvangene tienmaal terug."

















Dankbare groetjes aan al onze vrienden en echte kameraden.

LeoPol.

donderdag 5 mei 2011

Jezuïetenhof

En we wandelen, stappen, fietsen, ... oh ja, er bestaat ook nog zoiets als een auto... verder.


Wanneer je de voormalige priorij (zie vorig schrijvertje) links laat liggen en de Celestijnenlaan volgt, liggen aan uw linkerkant heel wat universiteitsgebouwen. Hier wordt nog uitgebreid les gevolgd (?)!
Aan je linkerkant ligt ook een lange dreef (met ernaast o.m. de IMEC-gebouwen). Deze dreef voert doorheen een bos naar Egenhoven. Ga op zoek naar het Jezuïetenpachthof, een oude 17de eeuwse boerderij, omgevormd tot een reeks woonhuisjes. Wandel onder de poort naast restaurant Arenberg door en je botst op dit Jezuïetenhof met een prachtige duiventil boven een korfboogpoort, horend bij het vroegere hoevegebouw. Deze stevige vierkante duiventoren met tentdak en windwijzer valt hier op.

Volg rechtdoor de bosweg (negeer gerust het bord “privaat domein”, dat hier illegaal hangt) tot je een honderdtal meters verder aan je rechterkant een hoge gietijzeren poort ziet. Je kan erdoor lopen tot aan een tweede gelijkaardige poort. Tussen de bomen ontwaar je dan het voormalige buitengoed van de jezuïeten. 
Nadien is dit eigendom van het jozefietencollege in Leuven (op de Oude Markt) geworden. Nu is het eigendom van de stad Leuven.
Dit merkwaardig landhuis in traditionele burgerstijl (17de eeuwse bak- en zandsteenstijl) is een architecturaal juweel van voornaamheid, evenwicht en zuiverheid in lijn en volume. Met wat geluk staat de poort open en kan je het van naderbij bewonderen (mits het nodige respect!).
Voor de natuurliefhebbers: het gebied er rond is een zeer aangenaam wandel- en fietsgebied.

Wandel-, stap- of andere groetjes.


LeoPol.

donderdag 28 april 2011

Betaalmiddelen...

Wat hebben we zoal op onze kerfstok?

Twee spreekwoorden en uitdrukkingen i.v.m. `kerfstok`


1) heel wat op zijn kerfstok hebben (= veel dingen misdaan hebben (afgeleid van het gebruik om schulden bij een café te registreren door kerfjes in een stok te snijden)).
2) iets op zijn kerfstok hebben (= verkeerde dingen gedaan hebben)

Wat meer uitleg over “kerfstok”:

Onder kerfstok verstond men vroeger een stuk hout of stok waarin kerven of insnijdingen werden aangebracht. Het werd vooral gebruikt door hen die niet konden schrijven en was dus een soort 'rekeningboekje'. Koper en verkoper hadden eenzelfde stok waarin gelijktijdig inkepingen werden gemaakt, die nauwkeurig met elkaar overeenkwamen om vervalsing te voorkomen. Als je 'veel op je kerfstok' had, zat je behoorlijk in de schulden. Tegenwoordig gaat het meer om zedelijke schulden: 'je hebt veel op je kerfstok' betekent nu dat je veel kwaads hebt gedaan, dat je veel op je geweten hebt.
Een synoniem voor kerfstok is 'de lat', vaak op dezelfde manier gebruikt door caféhouders. 'Op de lat (kerfstok) drinken' betekent dus 'op krediet' of 'op de pof' drinken. Schulden in cafébezoek werden dus op een "kerfstok" gezet. Velen gingen dus dronken naar huis, maar met een 'stok' achter de deur...
 
Maar er zijn nog andere cafégebruiken om schulden af te betalen.
Het Goudblommeke in Papier is een café in de Belgische hoofdstad Brussel. Het 17de eeuws gebouw staat aan de Cellebroersstraat 55 (of is het 53?) in de Zavelwijk.



Het huis behoorde volgens een gedenkplaat in de gevel vanaf 1843 aan de Zusters van Liefde van Sint-Vincentius a Paolo, hun eerste Brusselse vestiging. Later werd dit oord van bezinning getransformeerd tot een stek van plezier, het  "Café des Artistes", tot Geert van Bruane (1891-1964), schilderijenhandelaar, het zijn huidige naam gaf. Eerst was het artiestencafé een trefpunt voor dadaïsten, later kwamen de surrealisten. Bruaene rekende veel beroemde kunstenaars tot zijn klanten. Onder hen o.m. René Magritte, Louis Paul Boon, E.L.T. Mesens, Pierre Alechinsky en Hergé. Hugo Claus vierde hier zelfs zijn eerste huwelijk.

Merkwaardig voor dit artiestencafé is dat het vol hangt met authentieke schilderijen, etsen, teksten enz. En, zoals u allen wel zal weten, waren er veel artiesten die lange tijd zwarte sneeuw zagen. Velen werden pas postuum geëerd. Het betaalmiddel bij uitstek was dan een schilderij of ets of gedicht, dat dan steevast aan de muren van het café belandde. En die hangen nu nog altijd schots en scheef aan die muren, zoals weleer.

Bij het overlijden van Geert Van Bruane begon echter de zwanenzang. De gezellige slordigheid maakte plaats voor verkommering, met failliet als gevolg. Gelukkig kwam in 2007 de wederopstanding en werd alles opgeknapt met respect voor traditie, inclusief de 204 kadertjes. Het vervolg is terug een succesverhaal…

Het Goudblommeke bloeit als nooit tevoren!


Artistieke groetjes. En schol...

LeoPol.

zaterdag 23 april 2011

Rond Leuven in uurwijzerzin.

En om door te te gaan op ons vorig bericht:


Wat verder in uurwijzerzin (en nog steeds in Heverlee) ligt het “kasteel van Arenberg”, een laatgotisch slot met renaissance-elementen. Het is omgeven door een zeer uitgestrekt en mooi wandelpark (dat in noordelijke richting reikt tot aan de sportterreinen van KULeuven).
Karakteristiek zijn de twee grote hoektorens met perenspitsen, waarop telkens een Duitse Adelaar prijkt, een verwijzing naar het Duitse adellijke geslecht Arenberg. 


In het Duitse rijk waren leden van dit geslacht tot in het begin van de 19de eeuw vorsten van het Duitse staatje Arenberg. In 1916 schonk Arenberg het kasteel en honderden ha. Park, bos en landbouwgrond aan de Katholieke Universiteit Leuven,  die het gebruikt als centraal gebouw voor de ingenieursfaculteit. Het kasteel vormt ook het centrum van de campus exacte wetenschappen. De gronden werden ook benut voor de bouw van het sportinstituut, het landbouwinstituut, laboratoria en woongelegenheid voor honderden studenten. Kortom, een gloednieuwe campus kende hier zijn geboorte.
Wie hierover meer wil te weten komen, kan eens gaan neuzen op volgende URL:

Wanneer je met je rug naar het Arenbergkasteel staat, zie je in de verte een plein, het Kantineplein. Rechts van dit plein bevind zich “De Oude Kantien”. Oorspronkelijk was dit het gasthuis van het kasteel, nu omgetoverd tot hotel-restaurant.
Op het plein zelf staat ook een standbeeld. Eén van de gewezen kasteelheren, de blinde hertog Lodewijk Engelbert van Arenberg, staat hier met zijn beschermeling prof. Minckelers, de uitvinder van het steenkoolgas.

Wanneer je het kasteel rechts laat liggen (vanop het Kantineplein), zie je en eindje verder, voorbij de eerstvolgende lichten, aan de rechterkant de gewezen priorij der Celestijnen liggen. Deze priorij werd in 1521 gesticht door Willem de Croy (die ook de opdrachtgever was voor de bouw van het Arenbergkasteel) als begraafplaats voor zijn familie. Opmerkelijk is wel dat dit het enige klooster  in de Nederlanden is van de orde van de Celestijnen. De bijhorende kerk en ook andere delen van de gebouwen uit de 16de eeuw werden afgebroken in het begin van de 19de eeuw. Wat restte, diende hoofdzakelijk als stallingen voor het Arenbergkasteel.
In 1925 werd wat overbleef verworven door de universiteit en gebruikt als proefstation van de Landbouwfaculteit en de Boerenbond. Het geheel werd tussen 2000 en 2002  gerestaureerd door de Spaanse architect Rafael Moneo en uitgebreid tot Campusbibliotheek.

En zo zitten we weer een beetje verder in onze cirkel rond Leuven. 



Bedoeling is ook om in de volgende afleveringen  niet alleen Leuven (en omgeving) te belichten, maar ook de spreuk van de week (als ze beklijvend genoeg is), of een intrigerende uitspraak, even te berde te brengen. Misschien dat sommigen onder u dit kunnen appreciëren. We zien wel!

Groetjes.

LeoPol.

zondag 10 april 2011

Derde lustrum zoektochten

Dag beste vrienden, zoektochters,


Zoals u al vernomen heeft via mail gaat het derde lustrum van onze zoektochtenreeks (in het kader van verkenningen van Vlaanderen) opnieuw door te Leuven.
Maar ook de omgeving van Leuven vraagt toch wel om enige toelichting. Want al wordt de bloei van onze stad al zowat zes eeuwen gedragen door haar eerbiedwaardige universiteit (de sedes sapientiae), de onmiddellijke omgeving heeft ook heel wat te bieden.
Op eerbiedwaardige afstand rond de ‘zetel der wijsheid’ ontplooide zich ook een rijk, edel en landelijk leven. En hiervoor hoeven we niet ver buiten de ‘Grote Ring’ rond Leuven te gaan.

Een kleine opsomming (in uurwijzerzin) mag dit duidelijk maken.

Een mijlpaal is zeker de “Premonstratenzerabdij van Park Heverlee” gelegen ten zuidoosten van Leuven. Dit uitgestrekt complex van gebouwen en landerijen getuigt nog van de rijkdom en vooral dominantie van weleer van deze Norbertijnenorde. Als je Leuven verlaat via de Parkstraat en je blijft rechtdoor rijden (dus de ring oversteken) moet je vlak voorbij de spoorwegbrug links inslaan. Na twee poorten beland je in een rustig, vredig en landelijk sfeertje, met de abdijkerk schuin links voor je. De oprichting van deze abdij moeten we in de twaalfde eeuw situeren. Het huidige (en mooie) architecturale geheel van gebouwen is hoofdzakelijk 16de tot 18de eeuws. Je kan hier ongestoord rondwandelen en genieten van hoevegebouwen, watermolen, kloostergebouwen, abdijkerk, kerkhof, enz…

      

Voor een gedetailleerde beschrijving van gebouwen en omgeving ga je best naar volgende website:   http://www.parkabdij.be/

Als je klikt naast “virtueel bezoek”, zal uw nieuwsgierigheid zeker beloond worden!!!


Je kan intussen al eens gokken op wat (in uurwijzerzin) het volgende bolwerk (?) rond Leuven zou kunnen zijn. Binnenkort krijg je hierover uitsluitsel.


Dwaal ondertussen niet te veel rond in duistere PARKEN. Laat er zeker je slaap niet voor!

Groetjes.

LeoPol.